yüz evhamı

Kızılca bir kızgınlık hayata, tek hecelik yanlızlıkların gün batımlarında..

Hep geçmişin hüznünü aydınlatan yüzler diyarında, aşka iç çekişlerin reçetesiydi belki sesin,

belki en aciz sularındayken direnişin, geçmişin ve gecikmişliğin..

Öncüsüz bir sevda sarsıntısına hazırsızlıktan yenik

ve yine yenik bu baharda herhangi bir yüzün evhamına..

Şimdi sadece umut yetmezliğinden sancılı bir beden hasta yatağında ve yorgun yorulmaktan,

matem mayıslarda hep kendi kendinin reçetesi olmaktan..

Ben kalpten bir kumbara boşluğunda senin için kurduğum tüm cümlelerimi biriktiriyorum

her iç sevişimde..

Ve her açılışında hiçbirşey etmeyeceksede.......